Azərbaycan klassik və müasir ədəbiyyatında gözlərin təsviri geniş yer tutur. Şairlərimiz gözləri gah "piyaləyə", gah "dərin bir dəryaya", gah da "zülmət gecəyə" bənzədiblər. Musiqimizdə isə bu mövzu ölməz nəğmələrin ilham mənbəyi olub.
Niyə məhz "o gözlər"? Çünki gözlər insanın daxili aləminin bayıra açılan yeganə pəncərəsidir. İnsan sevincini gizlədə bilər, kədərini saxta bir təbəssümlə ört-basdır etməyə çalışar, lakin gözlər heç vaxt yalan danışmır. "O gözlər" deyəndə ağlımıza gələn ilk şey, bizə doğma olan, baxışlarında özümüzü tapdığımız və ya itirdiyimiz o xüsusi insandır. Ədəbiyyatda və Musiqidə "O Gözlər"
"O gözlər" sadəcə bir mahnı adı və ya şeir misrası deyil; o, unudulmayan xatirələrin, deyilməmiş sözlərin və səmimi hisslərin qovuşduğu nöqtədir. Hər kəsin həyatında mütləq bir cüt göz var ki, illər keçsə də, baxışları yaddaşlardan silinmir. Çünki dil unudulur, hadisələr bulanıqlaşır, amma o ilk baxışın yaratdığı titrəyiş həmişə qəlbin bir küncündə yaşayır.